first breath after coma

futbol fanatiği bir insan değilim. ama konu euro 2008 oldu mu işler değişir. milli duygularım kamaşır, tam bir taraftar haline gelirim. malumunuz dün akşam türkiye-çek cumhuriyeti maçı vardı, ama ne maç! ilk yarının düşük temposu ve mağlubiyeti ardından fırtına gibi bir ikinci yarı. arda‘nın ardından - ki bu çocukta gerçekten “bi’şey” var - oyunun bitmesine 10 dakika kala nihat‘tan arka arkaya gelen iki süper gol. nefesimi tutmuş bir şekilde oyunu izlerken hatırladığım; eklenen +4 dakika içinde karşı takımdan gol gelmemesiydi. 2-0′dan dirilip 3-2 skoruna ulaşmışken olmazdı eşitlik, olmamalıydı. derken o an geldi.. 70 milyonun donup kaldığı.. şoke olduğu.. ve kahrolduğu..

allahtan durum eşitlenmedi de penaltılara gidilmedi. yoksa kaleye geçen tuncay’ın hali ne olurdu düşünmek bile istemiyorum! neticede milli takımımız olağanüstü bir başarıya imza attı ve biz hepimiz onlarla gurur duyuyoruz :)

bir de unutmadan; biraz geç de olsa haberini vermek istiyorum: bigumigu.com, milli takım sponsorlarına ait reklamlar arasında “en”lerini seçmek üzere bir anket düzenledi: “Milli Takım Oscarları“. 1 hafta süren oylama neticesinde sonuçlar açıklandı. oscarların kime gittiğini merak edenler http://bigumigu.com/haber.asp?hid=3403 adresini ziyaret edebilir.