başlığa bakıp da aldanmayın. hiçbiri(m/n)izin tatilin bitmesine ve yarın 9 itibariyle işbaşı yapılacağı gerçeğine sevindiğini zannetmiyorum. gelin görün ki sayılı gün çabuk geçiyor. dile kolay tam 9 günlük tatilin, söylendiğinde ağızda bıraktığı o tatlı tadı ile heyecan duyduğumuz günler geride kaldı. kimileriniz pazartesi ve cuma da çalıştığı için yarın nispeten daha rahat adapte olacak.
herneyse, öyle ya da böyle güzel bir bayramı daha geride bıraktık. peki bayramda neler yaptık? ben şahsen ufak bir aileden geliyor oluşum nedeniyle tek bir günlük ziyaret ile kutladım bayramı. onun dışında bol bol ramazan davulcuları ile uğraştım. o kapıyı bir kere açmayagörün, bırakın semtin muhtelif davulcularını, yan köylerden dahi durumu haber alıp kapınıza dayananlar olabiliyor. adamlar sistematik çalışıyor arkadaş! bravo onlara..
eskiden ya da şöyle diyelim “bizler çocukken”, şimdi veletlerin yaptığı gibi apartmanımızın, yan apartmanımızın, daha da yan apartmanımızın kapısını çalmazdık. para dilendiğimiz sadece kendi ailemiz olurdu. şimdiki çocukların bu denli rahat davranabilmesini ben şahsen dejenerasyon olarak algılıyorum, o nedenle de kapıyı filan açmıyorum.
bu bayram dikkatimi çeken hususlardan biri de belediye otobüslerinin durumuydu. yanlış hatırlamıyorsam daha önceki yıllarda bayram günleri bu otobüsler ücretsiz olurdu. bu sene duruma uyandılar heralde ki %50 indirim uyguladılar. ama akbiliniz varsa! eğer akbilinizden o şuursuz kredi yok sesi çıktıysa ve siz şöföre dönüp akbil almak istediğinizi belirtip 1 yeni türk lirası uzattıysanız, geçmiş olsun :) 1 ytlnin üstünü ancak rüyanızda görürsünüz.. istanbul belediyesi’ne vermiş oldukları bu hizmetten ötürü buradan teşekkür etmeyi bir borç bilirim (ama ödemem!)
son olarak bir şikayetimi daha dile getirmek istiyorum: kadıköy simit dünyası! bendeniz yıllar yılı osmanbey halaskargazi üzerinde bulunan simit dünyasının mecburi daimi müşterisiydim. sabahları işe koştururken oraya uğrar, bugünkü kilolarımın tek müsebbibi olan kaşarlı poğaçalardan alır, hiç utanmadan oturur yerdim. dün sabah birkaç ay kadar geciken iski borcumuzu ödemek için kadıköy iski’ye gitmek durumunda kaldık. oradan çıkışta da kahvaltı edelim maksatı ile simit dünyasına uğradık. uğramaz olaydık. nerde osmanbey simit dünyası nerde kadıköy simit dünyası. alelade servis edilen soğuk poğaçalar.. kaşarlı sipariş edildikleri halde ancak yarısına gelindiğinde zeytinli olduğu farkedilen poğaçalar.. müşteri ile iletişim kurmaktan aciz suratsız çalışanlar.. oysaki son dönem simitçi furyasının en önde gelenlerinden biridir simit dünyası. her semtte mutlaka birkaç şubesi bulunan bu işletmenin en kötüsü heralde kadıköy şubesi.. hani olur da birgün yolunuz düşer diye söylüyorum. şahsen ben o şubeye bir daha gideceğimi hiç sanmıyorum!
