çok değil bundan birkaç yıl önce, 6 ayda bir yeni cep telefonu alma eğilimimle başta annemi, sonra arkadaşlarımı çileden çıkarıyorum. yeni teknolojiler, neredeyse ayda bir yenilenen modeller beni o denli enterese ediyordu ki maaşımın ciddi bir bölümünü buna harcıyordum. gelin görün ki hayat sizi öngöremediğiniz noktalara sürüklüyor ve öncelikleriniz bir gece içinde tamamen değişebiliyor. işte benim de kendi evime çıkmamla başlayan “harcamalarda öncelik değişimi” konulu kompozisyonum, bilhassa teknolojik cihazlara karşı zaafımı törpülemek durumunda bıraktı beni. son 6 aydır, blackberry bold diye sayıklıyorum mesela, henüz alabilmiş değilim :)

iphone’a çıktığı günden beri – ya da dolmuş kuyruğunda yanımda duran 11 yaşındaki veletin elinde gördüğümden beri de diyebiliriz – tuhaf bir antipati duydum. o yüzden de almayı hiç düşünmedim. gözlerim blackberry bold’un üzerinde ışıldarken bir yandan da olası alternatifleri inceliyordum. ben böyle ciğerci önündeki kedi kıvamında bekleyip dururken, hiç ummadığım bir şekilde avucumun içine nokia e71 düşüverdi. (bkz: nokia e71)

çok net söyleyeyim uzun zamandır bu kadar zarif bir tasarım görmemiştim. son derece ince, son derece hafif ve her türlü ihtiyacınızı, özellikle mobil bir iş hayatına sahipseniz ve maillerinizi sürekli kontrol etmek durumundaysanız, karşılayan başarılı bir telefon. bana kullanım zorluğu yaşatan tek yönü, klavye tuşlarının çok ufak olması. gayet ince parmaklara sahip bir bayan olmama rağmen mesaj yazarken biraz zorlanıyorum. o açıdan nisbeten daha kalın parmaklara sahip beylerin bu telefonu kullanması zor olabilir düşüncesindeyim.

unutmadan; e71 veya nserisi bir nokia telefona sahipseniz nokia vine kullanmanızı şiddetle tavsiye ederim. bu uygulama, GPS üzerinde yolculuklarınızı adım adım takip ederek kaydediyor ve bu yolculuk esnasında çektiğiniz fotoğrafları veya dinlediğiniz müzikleri ViNe sitesi üzerinden tüm dünya ile paylaşmanıza olanak sağlıyor. (bkz: nokia vine)